کد خبر : 1329             انتشار : 1395/03/03 08:38          تعداد بازدید : 615

در خرمشهری که شبیه حکایت های قدیمی است

خاله فارسی را شکسته بسته حرف می زند، یک کلمه فارسی می گوید و تا آخر جمله را عربی. از همین ها می فهمی که چند سال پیش عمل قلب باز داشته، جای زخم عمل که تا گردنش آمده را نشان می دهد. ..
این خانه آشنا است. چند سال پیش طرف های خرداد که از این خیابان گذشتیم، یک حاجی بود که دم در این خانه، دکه سیگارفروشی داشت. در ایوان نیمه مخروب خانه سبک دهه 50 کوی آریا می نشست، سیگار دود می کرد سمت آسمان خرمشهر. انگار دود از آتش ته قلبش می آمد.

خاله شکیبه، 78 ساله

خاله فارسی را شکسته بسته حرف می زند، یک کلمه فارسی می گوید و تا آخر جمله را عربی. از همین ها می فهمی که چند سال پیش عمل قلب باز داشته، جای زخم عمل که تا گردنش آمده را نشان می دهد. جسم و جانی ندارد، ولی چیزی هست که خاله را سر پا نگه داشته است.

آنها 20 سال است که در این خانه تصرفی در بلوار اصلی کوی آریا زندگی می کنند، خانواده حاجی و پسرانش و عروس ها و نوه ها.

صاحب خانه مرد خوبی بوده، آنها بدون اجاره نشسته بودند، حالا خانه را فروخته اند و صاحبخانه جدید می گوید باید اجاره بدهند.

جای حاجی روی ایوان است. خاله می گوید حاجی فوت شد، دو سال و نیم پیش. اینها را با کمک آیات، نوه کلاس چهارمی اش می گوید. تعریف می کند: حیف حیف... خاله بغض دارد و می گوید که آنها 60 سال پیش ازدواج کردند، در همین خرمشهر. به قول خودش زمان شاه، حاجی کویت کار می کرد، در کارخانه کاغذسازی. انقلاب که شد برگشتند خرمشهر و جنگ که شد رفتند اهواز. همه اینها را با بغض زنانه ای می گوید که شبیه حکایت های عشق و عاشقی های قدیمی است.

خاله گردن راست می کند، با بغضش این جمله را کامل به فارسی می گوید: دکه را به خاطر من فروخت، که عمل کنم...

بعد عبایش را می کشد روی صورتش، با دست می زند روی پایش و بدون صدا اشکهایش می ریزد. می گوید که حاجی خیلی آدم خوبی بود، خیلی...

خوبی حاجی چیزی است که من و تو به آن می گوییم دوست داشتن و خوبی حاجی، خاله را تمام این 60 سال با قلبی مریض و زخمی عمیق روی سینه اش سر پا نگهداشته، حتی حالا که دو سال و نیم است که دیگر نیست.

آیات، کلاس چهارم، دبستان مهدیه خرمشهر

آیات زبر و زرنگ است، خوش سر و زبان است، و لهجه بچه های خرمشهر را دارد. از آن دختربچه هایی است که از همین حالا تکلیفش با زندگی روشن است، خانم است و دو برادر 7،8 ساله اش را با تاکید امر به نشستن می کند، حالا بگو اسم برادرهایش به سنگینی "کرار" و "قهار" باشد.

توضیح می دهد که با پدربزرگ و مادربزرگش و دو عمو و خانواده هایشان همگی در همین خانه زندگی می کرده اند ولی "بعد از پدربزرگ"، عموها جدا شدند.

بابای آیات راننده است و با یک پیمانکار کار می کند، و مادرش زن جوانی است که باید یک پسر دیگر هم به دنیا بیاورد.

آیات عدد 60 را برای مادربزرگش به فارسی می گوید تا مادربزرگ بگوید که 60 سال پیش ازدواج کرده، شاید برای آیات، 60 فعلا فقط یک عدد باشد ولی در خرمشهری که شبیه حکایت های قدیمی است، حتما آیات سنگینی گذر سالها را امروز و فردا خواهد فهمید.

افسانه باورصاد-ایسنا
البحث في ارشیف الموقع
تقریر مصور لیوم الشاب في معشور
نمادهای حیوانی درتمدن عیلام/حسین فرج الله
النشاط المُزدهِر الثقافي ومنطقة معشور
إلمتهَم/شعر:حسين فاضل جنامي
شهرهایی حقیقی با نام هایی جعلی رضا شاهی
فرقة اگزار للمسرح تقدم باکورة اعمالها في مدینة معشور
احلى الاعياد بنکهة هلال و هيل + صور
تخریب و القای تفرقه بین نخبگان عرب در فضای مجازی
اسدی:در شادگان و آبادان، نخل‌های فراوانی در حال نابودی هستند
آیت‌الله کعبی:انتقال آب خوزستان با وجود مشکلات فراوان جای سؤال دارد
عادت هميشگي حاضران در عرصه فرهنگ
معایدة الکبری در روز اجرا لغو شد
استفاده از کولر آبی در هوای ریزگردی، ممنوع
نخستین جشنواره «تعلیم، رسانه، تربیت» در خوزستان برگزار می شود
مدينة تستر تحتفل بعيد الفطر المبارک/تقرير مصور
معایدة فرحة العید في مدینة المحمرة(اللیلة الاولی)/صور
معایدة عدد من النخبة الأهوازیة مع آیة الله الحیدري(صور)
معایدة عدد من النخبة الأهوازیة مع آیة الله الجزایري(صور)
مدينة رامز تحتفل بعيد الفطر المبارک/تقرير مصور
اجواء العيد في الدورق/تقرير مصور
العيد في قلعة کنعان /تقرير مصور
اجواء العيد في تستر/تقریر مصور
معرفی دو کتاب از مهندس عبدالرضا نواصري
شدة ورد هايکوية من الأهواز/مصطفی جمال
 
مجله تحلیلی خبری بروال , دفتر مرکزی اهواز ، زیر نظر شورای سردبیری