کد خبر : 7010             انتشار : 2015-07-27-08-34-50         
 

رودخانه‌هایی که بی‌رحمانه قربانی می‌گیرند


مسعود گادار



 



 



رودخانه‌های خوزستان این روزها با جوانان مدارا نمی کنند و همچنان قربانی می‌گیرند. آشنا نبودن با فنون شنا باعث شده جوانان خوزستانی جانشان را در رودخانه‌ها از دست بدهند. خوزستان با داشتن بیش از 33 درصد از آب‌های کشور و جاری بودن رودخانه‌های همچون کارون و دز در صدر جدول سوانح غرق شدگی قرار دارد.

رودخانه کارون با طول 1800 کیلومتر چند شهر و روستا را در حاشیه مسیر خود قرار داده که این همجواری شهرها و روستاها با کارون، بیشتر خوزستانی‌ها را به سمت شنا در این رودخانه می‌کشاند. این در حالی است که سواحل رودخانه از ایمنی کافی برای شناگران برخوردار نیست.

آمار غرق شدگان استان بسیار قابل توجه و حتی از تعداد غرق شدگان استان‌های شمالی کشور نیز بیشتر است و به نظر می‌رسد تنها چاره آن ساخت استخر در شهرها و روستاهای این استان باشد.



بیشترین غرق شدگی در کدام شهرهاست؟

دزفول، باغملک، اهواز و شوشتر بیشترین میزان غرق شدگی را به خود اختصاص داده اند و تا کنون مسئولان این استان چاره ای برای جلوگیری از حضور جوانان برای تفریح در رودخانه‌ها نیندیشیده اند.

طبق آماری که اداره کل ورزش و جوانان استان خوزستان از غرق شدگی ارائه داده است 95 درصد غرق شدگان خوزستان بومی اند که از این تعداد 75 درصد در رودخانه‌ها و 11 درصد در کانال‌های آبیاری غرق شده اند.

بدیهی است رودخانه‌ها مکانی برای تفریح یا شنا کردن نیست اما جوانان با وجود اطلاع از آمار یادشده در طول سال باز هم دل به آب می‌زنند و تمام خطرات را به تن می‌خرند.

روخانه‌های خوزستان دارای جریانات تند و عمق زیاد است، و حتی کسانی که فنون شنا بلد هستند احتمال غرق‌شدگی را با خود دارند با این وجود باز هم شاهد حضور جوانان خوزستانی در رودخانه‌ها هستیم و سالانه به آمار غرق شدگی این استان اضافه می‌شود.



نبود تابلوهای هشدار دهنده

یکی دیگر از عوامل غرق شدگی در رودخانه‌های استان نبود تابلوهای هشدار دهنده است. به طوری که رودخانه ای در استان با علائم هشدار دهنده یافت نمی شود.

در شهرهایی همانند سوسنگرد، هویزه، حمیدیه، شوشتر، شادگان، اندیمشک، دزفول، خرمشهر، رامهرمز و... استخر به اندازه ای که جوابگوی شهروندان باشد  وجود ندارد و جوانان این شهرها مجبور هستند برای آبتنی روی به رودخانه‌ها بیاورند و این مسئله باعث بروز خطر غرق شدگی می‌شود. به طور مثال شهرستان دشت آزادگان و هویزه شامل شهرهای سوسنگرد، بستان، کوت، ابوحمیظه، هویزه و رفیع تنها از یک استخر قدیمی برخودار هستند که سالیان سال است که متروکه شده و حتی در زمان فعالیت خود از وضعیت بهداشتی مناسبی برخوردار نبوده است.



خرمشهر نیاز به استخر دارد

«منصور منافیان» یکی از جوانان خرمشهری در این باره می‌گوید: در خرمشهر تنها یک استخر وجود دارد و این مسئله باعث شده خرمشهری‌ها اکثرا برای آبتنی روی به رودخانه اروند بیاروند.

وی می‌افزاید: اکثر کسانی که برای آبتنی به رودخانه‌ها هجوم می‌برند با فنون اساسی شنا آشنا نیستند و این مهم ایجاد خطر غرق شدگی را افزایش می‌دهد.

منافیان تصریح می‌کند: از مسئولان انتظار داریم با ساخت یک یا دو استخر در خرمشهر سبب جلوگیری از غرق شدگی خرمشهری‌ها در رودخانه اروند شوند.



غرق شدن هندیجانی‌ها

«محمد افشاریان» از جوانان هندیجانی است. وی می‌گوید: هندیجان یکی از شهرهایی است که شدیدا استخر دولتی را احساس می‌کند و جوانانی که به رشته شنا علاقه دارند مجبور هستند برای آبتنی به رودخانه‌های اطراف شهر روی بیاروند.

وی می‌افزاید: سالانه در هندیجان شاهد غرق شدن کسانی در رودخانه هستیم که برای آبتنی به رودخانه‌ها می‌آیند و برخی مسئولان بدون اعتنا به این مشکل همچنان نظاره گر غرق شدن هندیجانی‌ها در رودخانه‌ها هستند.

وی با اشاره به این که هندیجان با جمعیت نزدیک به 50 هزار نفری استخر ندارد، تصریح می‌کند: شنا از قدیم الایام در خون خوزستانی‌ها وجود داشته و در فصل گرما جوانان هندیجانی با وجود فقدان استخر دولتی جان خود را به خطر می‌اندازند و روی به شنا در رودخانه‌های پر خطر اطراف شهر می‌آورند.



بانوان شوشتری استخر ندارند

در شهرستان شوشتر نیز سالانه شاهد غرق شدگی بیش از 20 نفر هستیم و این شهرستان با داشتن جمعیتی بالغ بر 100 هزار نفر فقط 2 استخر دولتی دارد. بیشتر غرق شدگان با مناطق پرخطر رودخانه و همچنین حالت گردابی رودخانه‌های این شهرستان آشنا نیستند و این مهم ترین دلیل غرق شدگی افراد در رودخانه‌های این شهرستان است.

«مریم کنعانی» بانوی شوشتری که به رشته شنا علاقه ویژه ای دارد در این باره می‌گوید: در شهرستان شوشتر استخر به تعداد محدودی وجود دارد که آن هم مختص آقایان است و بانوان شوشتری که علاقه زیادی به شنا دارند با این کمبود روبه‌رو هستند و از طرفی نمی‌توانند برای شنا کردن به رودخانه‌های اطراف شهر بروند.

او اضافه می‌کند: از خانواده ای هستیم که سال گذشته برادر کوچکم را به دلیل غرق شدگی در رودخانه از دست داده ایم و تنها مقصر آن بی‌توجهی و بی‌اعتنایی متولیان امور شهری است که تا کنون چاره ای برای این امر نیافته اند.



رودخانه‌های اطراف بهبهان بدون نجات غریق

 بهبهان نیز یکی از شهرستان‌های استان است که با جمعیت حدود ۲۰۰ هزار نفری دارای ۲ استخر است که یکی از آنها دولتی و دیگری مربوط به یکی از سازمان‌های دولتی است . تنها یکی از آنها برای استفاده عموم در این شهرستان در نظر گرفته شده است. یک استخر قطعا نمی تواند جوابگوی عموم در بهبهان باشد و ساکنان این شهرستان مجبور هستند روی به رودخانه‌های اطراف این شهر بیاروند. رودخانه‌هایی که دارای امواج مرگ بار هستند و بارها و بارها شهروندان این شهر را در خود بلعیده اند. «محمد شهبازی» یکی از شهروندان بهبهانی می‌گوید: در اطراف این شهرستان 3 رودخانه به نام‌های مارون، خیرآباد و زهره وجود دارد و هر 3 رودخانه دارای امواج بسیار خطرناکی است.

وی اضافه می‌کند: در طول سال بارها و بارها شاهد غرق شدن عزیزان خود بوده ایم و این رودخانه‌ها همچنان در حال گرفتن جوانانی هستند که با شنا آشنایی زیادی ندارند. شهبازی تصریح می‌کند: تا زمانی که بهبهان به استخر دولتی به تعداد مناسب مجهز نشود به آمار غرق شدگان در رودخانه‌ها افزوده می‌شود. از طرفی رودخانه‌ها دارای نجات غریق نیستند.

 وی اظهار می‌کند: شهری با جمعیت بالای 200 هزار نفر باید حداقل 4 استخر دولتی داشته باشد اما در کمال تعجب دارای یک استخر مربوط به دولتی و یک استخر وزارت نفت است و استفاده از استخر وزارت نفت برای عموم آزاد نیست و جای تعجب دارد با وجود کارخانه‌های زیاد در بهبهان هنوز به تعداد استخرهای دولتی در این شهر اضافه نشده است.



غرق شدگی در آبادان با وجود وضعیت مطلوب امکانات

اما قصه آبادان با سایر شهرهای استان متفاوت است. آبادان با جمعیتی بالغ بر 400 هزار نفر هم دارای استخر دولتی و هم استخر وزارت نفت است و در کمال تعجب باز هم شاهد حضور جوانان آبادانی در روخانه اروند هستیم و سالانه بیش از 10 نفر در این رودخانه دچار غرق شدگی می‌شوند. استخر خلیج فارس و کارگر از سوی اداره ورزش و جوانان آبادان برای استفاده عموم قرار گرفته و 4 استخر نیز در اختیار وزارت نفت است و با وجود اینکه تعداد زیاد ساکنان آبادان وزارت نفتی هستند استفاده از این استخرها می‌تواند از غرق شدن جوانان این شهرستان جلوگیری کند.

رئیس اداره ورزش و جوانان آبادان در این خصوص به همشهری می‌گوید: آبادان در خوزستان تنها شهری که دارای استخر به میزان کافی است اما باز هم شاهد حضور آبادانی‌ها در رودخانه اروند و بهمنشیر هستیم.

«پیمان ادیبی» می‌افزاید: اداره ورزش و جوانان آبادان با اطلاع از وضعیت اقتصادی ضعیف در این شهرستان بهای ورود به استخرها را نیم بها کرد تا همه اقشار این شهرستان بتوانند برای شنا کردن به استخرها بیایند.

وی اضافه می‌کند: همچنین در برخی مواقع استخرهای وزارت نفت نیز برای استفاده عموم آزاد می‌شود اما باز هم برخی از جوانان برای آبتنی به رودخانه‌های پر خطر اروند و بهمنشیر هجوم می‌برند.



غرق شدگان بومی نیستند و یا با فنون شنا آشنایی ندارند

مدیر کل ورزش و جوانان خوزستان نیز در گفت و گو با خبرنگار همشهری، ضمن هشدار به خوزستانی‌ها برای شنا در رودخانه‌های این استان می‌گوید: طبق آمار غرق شدگی که در استان وجود دارد می‌توان پی برد که اکثر غرق شدگان یا بومی نیستند و یا با فنون شنا آشنایی ندارند. «فرامرز کیانی زاده» می‌افزاید: در همه شهرهای استان استخر وجود دارد، هر چند که معتقدیم ظرفیت این استان برای ساختن استخرهای جدید و جلوگیری از افزایش غرق شدگی زیاد است.



راه اندازی پایگاه ساحلی در 3 شهر

وی ادامه می‌دهد: با هدف پیشگیری از افزایش تعداد غریق در استان خوزستان چند پایگاه ساحلی در سایر مناطق از جمله علی ‌کله رودخانه دز در دزفول و همچنین خرمشهر و اهواز راه ‌اندازی شده است.

مدیر کل ورزش و جوانان استان می‌گوید: متاسفانه بیشتر افرادی که در مناطق ممنوع شنا می‌‌کنند و غرق می‌‌شوند، بومی همان منطقه نیستند و بسیار دیده شده که اتفاقات ناگوار و غرق ‌شدگی‌ها در همان مکانی رخ می‌دهد که پیش از آن، همان حوادث رخ داده بود و حادثه غرق شدگی در یک نقطه تکرار می‌‌شود.

او اضافه می‌کند: گردشگران بسیاری از سراسر کشور برای تفریح به شهرهای دزفول و شوشتر سفر می‌کنند و با دیدن آب شفاف و زلال رودخانه‌ها گمان می‌کنند که عمق آب بسیار کم است . بسیار دیده می‌‌شود که افراد در مناطق ممنوعه شنا می‌کنند و همین امر سبب غرق شدگی می‌شود.

کیانی زاده بیان می‌کند: آفتاب سوزان جنوب گاهی شهروندان را به شناکردن در استخرهای شلوغ و رودخانه‌ و کانال‌های کشاورزی پرخطر وا می‌دارد که در برخی موارد علاوه بر اینکه آنان را با خطر مرگ رو به رو می‌کند شادی تفریح در یک روز آفتابی خوب را هم از آنان می‌گیرد.

وی در پایان می‌گوید: با وجود انجام کارهای مراقبتی و نصب تابلوهای هشدار دهنده شنا ممنوع در نقاط پرخطر رودخانه، به علت بی ‌توجهی به این هشدارها، همواره با حوادثی مواجه هستیم.



 



 



 



 





منبع:همشهری


تست