کد خبر : 7182             انتشار : 2015-08-23-08-05-51         
 

اولویتی برای «عسکر مکرم»


 



 



سرپرست اداره میراث فرهنگی باوی از تشکیل جلسه انجمن دوستداران میراث فرهنگی این شهرستان با محوریت عسکر مکرم خبر داد.



 عبدالرضا حمیدی اظهار کرد: حفاظت و حراست از آثار تاریخی به ویژه عسکر مکرم مستلزم همکاری و مساعدت همه ادارات و همچنین شهروندان است که پاسداری از آثار به جای مانده در عسکر مکرم جزو اولویت‌ها قرار دارد.



وی در ادامه افزود: یکی از اهداف انجمن میراث فرهنگی در دولت تدبیر و امید جلب حمایت مادی و معنوی مردم و مشارکت همه جانبه آنان در مورد پژوهش، حفظ و معرفی و آموزش میراث فرهنگی کشور است.



سرپرست اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان باوی با تشکر از حمایت‌های مدیرکل سازمان گردشگری و میراث فرهنگی و همچنین مهندس سیدی، فرماندار، ضمن تشریح وظایف و تکالیف انجمن میراث فرهنگی گزارشی از وضعیت آثار تاریخی شهرستان باوی به ویژه شهر عسکر مکرم و پتانسیل‌های گردشگری و صنایع دستی بیان کرد و خواستار همکاری اعضای انجمن به خصوص شهرداری‌ها و دهیاری‌ها به منظور حفاظت و حراست و جلب مشارکت و بهره‌برداری از آثار تاریخی شد.



عَسکَر مُکْرَم شهری بود از نواحی خوزستان که در زمان ساسانیان به نام «روستاگ کَواد» (روستای قباد) نامیده می‌شود و پس از آن «لشگر» نام داشت. روستاگ کواد ظاهرا در زمان ساسانیان شهر بااهمیتی بوده‌ است.



این شهر میان دو رود شوشتر و مَسرُقان واقع بود. امروزه محوطه تاریخی شهر عسکر مکرم در شمال شرقی روستای امروزی بند قیر در ۳۵ کیلومتری شوشتر در دو کرانه رودخانه گرگر گسترده است.



نام دوران اسلامی این شهر یعنی عسکر مکرم منسوب به مکرم بن معزاء حارث، یکی از افراد بنی جَعْوَنة بن حارث بن نُمَیربن عامربن صعصعة است و در توصیف آن آمده که دارای علمای بسیار و خرم و آباد و با نعمت و همه نوع شکر و قند در آن وجود داشت. در این شهر از ابریشم خام مقنعه و دستمال و پارچه می‌ساختند.



طبق منابع مکتوب جغرافی‌دانان و جهان‌گردان دوره اسلامی این شهر از شهرهای مهم جنوب غربی ایران و حتی در دوره‌ای کرسی ولایت اهواز بوده است. این شهر در دوره رونق خود تامین کننده شکر در محدوده کشورهای اسلامی تا مصر بوده است. بررسی‌های باستان‌شناختی بر روی این محوطه نشان داد که گستره شهر عسکر مکرم در حدوده ۵۰۰ هکتار است. شهر تاریخی مذکور دارای دو بخش مسکونی و صنعتی بوده است و بر اساس داده‌های مورخان و جغرافی‌دانان ارتباط بین دو بخش شرقی و غربی شهر عسکر مکرم توسط پل‌هایی که از کنار هم قرار دادن قایق‌هایی بر رودخانه ایجاد شده بود امکان‌پذیر بوده است. شهر دارای بازاری باشکوه بود که با مسجد جامع هر دو در جانب غربی واقع بودند.



محوطه تاریخی عسکر مکرم مربوط به دوره قبل از اسلام که در سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده به دلیل خاک‌برداری، طغیان‌های فصلی رودخانه گرگر، کشاورزی، وجود حفاران غیرمجاز و قرار گرفتن در محدوده شهرک جدید رامین در معرض تخریب‌های مداوم قرار گرفته است.



محوطه عسکر مکرم مجموعه‌ای از تپه، دشت و رودخانه است. طغیان‌های فصلی رودخانه گرگر، کشاورزی، بارش باران، ایجاد شیارهای عمیق، وجود حفاران غیرمجاز، قرار گرفتن در محدوده شهرک جدید رامین، عدم انجام هر گونه فعالیت پژوهشی و کاوش از جمله دلایل نامشخص بودن گستره شهر عسکر مکرم و تخریب‌های پی در پی آن است. هر از گاهی بیل‌های مکانیکی اقدام به خاک‌برداری از محوطه عسکر مکرم کرده‌اند و علاوه بر کشاورزان که روی زمین‌های این محوطه تاریخی کار می‌کنند جاده‌سازی و گودبرداری برای احداث خط لوله آب نیز انجام شده است.



 



منبع:ایسنا


تست